Kernwaarden

Wat is het fijn om je kernwaarden te kennen en ze in je werk te hebben. Voor mij is vrijheid belangrijk en dat betekent niet altijd vrij zijn maar wel zelf bepalen wat en hoe ik iets doe. Dat betekent ook dat ik even naar het bos ga als iemand onze afspraak is vergeten. Gelukkig kent Spike deze kernwaarde ook 😉 En dan kan ik nu met een frisse blik mijn volgende gesprek ingaan. Heb jij jouw kernwaarden in beeld?

Aangeboren of aangepast?

Een complexe vraag die ook psychologen en onderzoekers nog steeds bezighoudt. Helder is dat het er beide is, we hebben aanleg en we worden gevormd door onze omgeving. Er is geen duidelijkheid over de verhouding tussen beide, 50/50 wordt wel genoemd maar misschien verschilt het ook per persoon.

Kijk naar deze heerlijke pup, onze Spike, die sinds kort bij ons woont. Het is zeker dat hij eigenschappen heeft meegekregen van zijn moeder en van zijn vader. We gaan ontdekken wat dat is, zijn vader is een hele actieve hond die graag traint, zijn moeder is een lekkere knuffelhond die graag op de bank ligt 😊 En dat omgeving ertoe doet hebben we inmiddels ook gemerkt. Hij is met veel aandacht en liefde opgegroeid, dat maakt hem een stabiel hondje met een groot vertrouwen. Op dag 1 was het even wennen, vanaf dag 2 is hij relaxt en vertrouwt hij erop dat wij voor hem zorgen, en dat gaan we met heel veel plezier doen.
Voor hem maakt het niet uit wie hij is en hoe hij is gevormd. Voor ons mensen is dit wel belangrijk. Niet dat we er voortdurend bij stil moeten staan maar we hebben een zekere balans nodig en die kan zoekraken.

Het is bijna 20 jaar geleden dat ik de opleiding Loopbaanadviseur deed en daarin leerde ik het model van de levenslijnen van Eva de Waard kennen. Nog steeds is dit een verhelderend beeld voor mij en veel cliënten. De onderste lijn is de innerlijke lijn, daarin zitten je aanleg, je intuïtie en je talenten. De bovenste is de uiterlijke lijn, die geeft weer hoe we in het leven bewust en onbewust leren en ons daarmee aanpassen aan de omstandigheden. We leren in onze opvoeding en op school, maar we ‘leren’ ook om emoties niet te laten zien als dat in onze familie niet zo gewenst is of om de emoties juist groter te maken als dat de enige manier is om gezien te worden thuis.

Beide lijnen zijn er, het aanpassen aan omstandigheden is heel zinvol om je staande te houden in het leven. Er ontstaat een probleem als de uiterlijke lijn zo ver verwijderd raakt van de innerlijke lijn dat je geen zicht meer hebt op wie je bent, wat je voelt en wat je wilt. Dan is de balans zoek en moet je het op wilskracht gaan doen, dat kan hard werken zijn. Vermoeidheid, keuzes maken die niet echt bij je passen, ontevredenheid en in het ergste geval ligt een burn-out op de loer. Het is heel zinvol om regelmatig stil te staan bij je innerlijke lijn. Dat kan met een coach of therapeut en ook meditatie, yoga of andere vormen van stilte en reflectie kunnen helpen om te weten wat zich binnen in je aandacht vraagt.

Voor Spike maakt het niet uit, hij zal zich aanpassen aan ons en onze manier van leven. Voor hem geen levensvragen. We gaan hem uitdagen om te trainen en hij bepaalt of hij daar plezier in heeft. En als hij liever op de bank wil liggen is dat ook helemaal goed. Hoewel…. met die mooie lichte bank zullen we hem moeten aanleren dat je op een hondenkussen ook heerlijk slaapt. Toch een kleine aanpassing naar de uiterlijke lijn 😉

Ik hou van mij

Dit prachtige nummer werd lang geleden door Harrie Jekkers geschreven. Zo’n mooie tekst, toen met een lach gezongen en grappig bedoeld maar wat mij betreft is dit heel serieus en Bart van der Weide (zanger van Racoon) weet dit heel goed over te brengen.

Ik hou van mij
Hoor je nooit zingen
Ik hou van mij
Wordt nooit gezegd
Maar ik hou van mij
Ga ik toch zingen
Want ik hou van mij
Van mij alleen
En ik meen het echt

Ik hou van mij
Want ik ben te vertrouwen
Ik hou van mij
Van mij kan ik op aan
Ik hou van mij
Op mij kan ik tenminste bouwen
Ik hou van mij
En ik laat mij nooit meer gaan

pad

Ter overdenking dit prachtige gedicht van Merel Morre
Op haar website vind je er nog meer
http://www.merelmorre.nl

neem de bocht
en als je wilt
vlieg je er zingend uit
klim de berg
en als je mag
stop je vlak voor de top
volg de lijn
als het je past
blijf je steeds erbinnen
dwaal doodlopend
als je botst
verleg en laag je lat
maar blijf
in godsnaam
op het echte
en niet het rechte pad

Volgende!

Vanochtend moest ik bloed laten prikken. Ik ging vroeg, want het moest op een nuchtere maag. De prikpost is een provisorisch ingerichte afdeling van het ziekenhuis, omdat ze zo weinig mogelijk mensen in het ziekenhuis zelf willen ontvangen nu. Bij de entree staat een paal waarbij je je nummertje moet trekken.

Ik ging zitten, er waren denk ik vier mensen voor mij. Het verbaasde me dat er volgens het matrixbord nog ongeveer tachtig mensen voor mij zouden zijn. Maar hoe dat zat, werd snel duidelijk toen er iemand vertrok en de medewerker van de bloedafname riep: “Volgende!” Op dat moment ontstond er even onrust in mij. Als dat bord niet werkt dan moet ik kennelijk zelf in de gaten houden wie er allemaal voor mij is en na wie precies ik aan de beurt ben. Geen probleem, het was nog overzichtelijk.

Ondertussen kwamen er steeds meer mensen bij, waaronder een oudere mevrouw. Na enige tijd was de meneer voor mij aan de beurt toen er weer “Volgende!” werd geroepen. Tegelijkertijd met deze meneer stond ook de oudere mevrouw op. Ze was als één van de laatsten binnengekomen. De vriendelijke meneer keek een beetje verward. Je voelde dat iedereen ineens wakker was en alert; wat gaat hier gebeuren? De vriendelijke meneer twijfelde nog even en zei toen: “Het maakt mij niet uit, u mag wel voor mij gaan.”
Onmiddellijk ontstond er onrust; ik hoorde geschuifel op de stoelen en gemompel. Ik voelde dat mijn grens was bereikt, irriteerde me al een beetje aan de knulligheid daar en ik had natuurlijk nog niet gegeten, wat best essentieel is als je bloedsuikerspiegel niet zo stabiel is.
Dus ik zei: “Dat lijkt mij geen goed idee, dat heeft namelijk gevolgen voor iedereen die hier zit, dan moeten wij allemaal langer wachten.” Ah, dat bleek een goed argument want de vriendelijke meneer besloot toch weer op te staan om zijn beurt in te nemen. De oudere mevrouw realiseerde zich dat het niet paste wat zij deed en ging weer zitten. Nadat er nog even hardop werd gecheckt wat de juiste volgorde was, kon iedereen weer rustig achterover gaan zitten.

Een mooi voorbeeld van een kleine situatie waarin alle vormen van communicatie voorbij komen. Stilzwijgende consensus, onrustige lichaamstaal. Vervolgens de duidelijkheid van het directe gesproken woord.

Wie ben jij in dit verhaal? Ben jij de vriendelijke persoon die het graag anderen naar de zin maakt en vaak zegt dat het niet uitmaakt? En kan je het wel iedereen naar de zin maken? Deze meneer dacht oprecht dat hij iets goeds deed voor de ander, maar dat bleek nog niet zo makkelijk. Of ben jij de oudere mevrouw die helemaal niet bezig is met wat anderen vinden en gewoon opstaat als ze “Volgende” hoort? Of ben je de mompelende, schuifelende bezoeker die er wel iets van vindt, maar dat niet zo duidelijk durft te zeggen?

Wie ben je? En wie zou je willen zijn?

Kosteloos loopbaan-ontwikkeladvies

In het kader van NL leert door kan je vanaf 1 december opnieuw een kosteloos Ontwikkeladviestraject volgen. Dat wil zeggen dat je bij mij 3 keer 1,5 uur begeleiding krijgt bij jouw loopbaanvraag. Iedereen van 18 jaar en ouder (werkend of niet-werkend) mag meedoen. Je hoeft niets anders te doen dan je bij mij aan te melden, ik zorg voor de registratie en de financiële afhandeling. Het is ook mogelijk om de sessies online te doen.

Let op: nadat de subsidiepot in augustus in 1 maand leeg was, is er nu heel veel vraag naar deze trajecten. Meld je dus snel aan! De deelnemers van augustus waren heel tevreden “Ik heb er veel aan! Ben blij dat ik nu overzie hoe ik ben en wat bij mij past”.

https://www.noloc.nl/ontwikkeladvies

Copyright Perspectiva
Website: E-way Interactief